چون برنامه‌ی مورد نظر را نشنیده‌ایم، نمی‌توانیم راجع به گفتارهای کارشناس محترم اظهار نظر نماییم، اما در سریال نیز بیان نشد که او در کربلا مسیحی بوده است. اما پیش از آن مسیحی و از خانواده و قوم مسیحی بوده است.

اسم او که مشهور به «وهب» شده است، «عبدالله بن عمیر کلبی» می‌باشد. وی از اولین شهدای کربلاست. کنیه‌اش «ابو وهب» و از قبیله «کلب – مسبوق به مسیحیت» بود.

او وقتی شاهد تجهیز و حرکت لشکر عمر سعد از منطقه‌ای به نام «نخیله» در نزدیکی شهر کوفه به سوی


کربلا شد، با مادر و همسرش که تازه 17 روز از عقدش می‌گذشت، تصمیم گرفتند که به دفاع از حسین بن علی علیه‌السلام اقدام کنند، لذا به راه افتادند و بنا بر اقوال تاریخی در هشتم محرم به ایشان ملحق شدند و بنا بر اقوال مستند تاریخی به دست سیدالشهداء علیه‌السلام اسلام آوردند.

شیخ صدوق (ره) در کتاب امالی خود نقل می‏کند: وهب بن وهب مردی نصرانی بود با مادرش در همین سفر کربلا به دست ابی‏عبدالله علیه‏السلام مشرف به اسلام شدند. زوجه وهب که هفده روز از عروسی آنها می‏گذشت با اطلاع از شرایط و احوالی که پیدا نمود گفت: نمی‏دانم تو شهید می‏شوی یا نه، اما باید با من در حضور امام علیه‏السلام عهد نمایی که در بهشت نیز کنار من باشی. این عهد در محضر امام انجام شد و حضرت در حق همه آنها دعا نمود. وهب جنگی نمایان نمود (تقریباً عین صحنه‌هایی که به نمایش درآمد، حمله کنندگان یمین و سپس یسار را ناکار کرد و سپس او را حلقه کردند، حتی انگشتانش قطع شد، اما ادامه داد) تا سرانجام به فیض شهادت نایل گردید.

تاریخ طبری (از معتبرترین تواریخ اهل سنت) قاتلین او را هانی بن ثبیت حضرمی و بکیر بن حی تمیمی معرفی می‌کند.

بعد از شهادتش، همسرش به بالین او آمد و در کنار جسد مطهر و قطعه قطعه شوهرش، خون از چهره او پاک نمود و گفت: بهشت بر تو گوارا باد، بنا به نقل برخی از تواریخ، یکی از غلامان «شمر» بنام «رستمی»، به دستور او، با گرزی به همسر عبدالله حمله کرد و سر او را شکست و در همانجا او نیز به شهادت رسید و سپس سر عبدالله را از تنش جدا کرد و به طرف خیمه های امام، پرتاب کرد.

در تواریخ آمده است که مادر وهب نیز به دفاع از حریم ابی‏عبدالله کمر بست و عمود خیمه گرفت و به دشمن حمله نمود اما امام او را با موعظه‏اش برگرداند.

لذا ممکن است عین صحنه‌ای که در سریال برای به تصویر کشیدن یک حقیقت تاریخی، از باز پس فرستادن سر و پرتاب آن به نمایش درآمده، مو به مو منطبق واقعیت نباشد، اما اصل معنا و این که او قصد چنین کاری داشت و گفت: «آن چه در راه خدا داده‌ایم پس نمی‌گیریم» صحیح است.

تذکر: در خاتمه توجه گرامیان به این مهم جلب می‌شود که اخیراً تشکیک و ایجاد شبهه در همه‌ی وقایع کربلا، به صورت یک مد، در دستور کار قرار گرفته است. [که البته منظور آن کارشناس محترم نمی‌باشد]. حتی یک سی دی کامل در معرفی چهره‌ی دیگری از مختار که نفی کننده همه‌ی آن چیزی است که در تاریخ آمده و در سریال نیز به نمایش درآمده است، تولید و توزیع شده است، که خود نشان از حساسیت یزید دوستان عصر خودمان است.